از صدای نفسم پنجره برهم می خورد

ناله ی دردمرا باد به هرجا می برد

 

دل بیچاره ی من بیخودی از شب ترسید

زلفت ازبس که گره خوردبه یلدا پژمرد

 

چه کنم این همه نازت که مرا خواهد کشت

بعد ازاین کـــاش نگویند زنی تنها مـــرد

 

تو فقط نــــازبکش باقی کارش بادل

هیچ عشقـــــی رقم ناز کسی را نشمرد

 

شب وغم های من وناله ی آشفته ی من

رفتی وغصه ی هجران توام خاک سپرد

 

 

 

[ ۱۳٩٠/۸/٢٩ ] [ ٤:۱٠ ‎ب.ظ ] [ زهرا طهماسبی(پریشان) ] [ نظرات () ]