باز هم ،

کاسه ی داغ تر از آش شدی

بی خودی تب کردی

سر در آوردی از ،

قِصه ی یک لبخند

قصه را پایان کن

امشب از کوچه ی شعرم بگذر

اولین خانه که دیدی ،بردار،

سنگی از جنس تمام کلمات

بشکن پنجره ی حس مرا

کلبه ام را به نفسهای خودت ،مهمان کن

روی دیوار زمان

سهم خودت

وپریشانی من را بنویس

[ ۱۳۸٧/۱۱/۱٤ ] [ ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ ] [ زهرا طهماسبی(پریشان) ] [ نظرات () ]