ساز ِ ستارم  می کند بی تابم امشب

 

 

چشم خمارت می کند بی خوابم امشب

 

 

در خواب مردابی رهایم کرده ای تو

 

 

حرفی بزن ،همصحبت ِ مردابم امشب

 

 

تب کرده دستان مداد از آه ِ دفتر

 

 

من بی خودم ، بی خود زخود گردابم امشب

 

 

شاید خودت فهمیده ای تکراری ام نه ؟

 

 

از واژه های نم زده سیرابم امشب

 

 

این مصرع شعرم پر از آه است وتردید

 

 

بر شانه ی بام ِ عطش مهتابم امشب

 

 

پلکی بزن بر غربت چشمان ِ دردم

 

 

تا لحظه های خنده را نایابم امشب

 

 

تنهایی من خوشتر از تنهایی توست

 

 

حال ِ پریشانم ببین ،دریابم امشب

 

 

[ ۱۳۸٧/۱٠/۱٥ ] [ ٤:۱۸ ‎ب.ظ ] [ زهرا طهماسبی(پریشان) ] [ نظرات () ]