هر چند در میان  ِ  نفسهای آواره ات

 

 

بازهم ،

 

 

پیکر ِ  جمله ای، تراشیده می شود

 

 

اما، افسوس

 

 

من با هیچ واژه ای ، به تفاهم نمی رسم

 

 

تا زخم کهنه ی جمله ات را

 

 

التیام بخشم.

 

 

[ ۱۳۸٧/٩/۱٥ ] [ ٥:٥٠ ‎ب.ظ ] [ زهرا طهماسبی(پریشان) ] [ نظرات () ]