سکوتهای خیس

می فهمم
وسکوتهای خیس ترا
به تلولو امواج
خواهم بخشید!
تو ذره های مقدس خیالی
که باران سراغت را می گیرد
وضریب زوزه های باد
با نجوای عاشقانه ات
درهم می شکند
مثال ابری بغض کرده
که زمین برایش دست می تکاند.
وتضرع نگاهی قاب گرفته
در میان کاغذ های کاهی.


[ ۱۳۸٧/۸/٢۱ ] [ ٩:٢٩ ‎ب.ظ ] [ زهرا طهماسبی(پریشان) ] [ نظرات () ]